Әке – тек асыраушы ғана емес, ол – тәрбиеші, ақылшы, үлгі-өнеге көрсетуші тұлға. Баланың бойындағы жақсы қасиеттер де, кейде кемшіліктері де көбіне әке тәрбиесімен сабақтасып жатады. Сондықтан халқымыз «тегіне тартқан» деп бекер айтпаған. Бұл – баланың мінезі мен болмысы ата-анасынан, әсіресе әкесінен бастау алатынын білдіреді. Қазақ дәстүрінде әкені құрметтеу – әр баланың қасиетті парызы. Әкенің алдынан кесе өтпеу, сөзін жерге тастамау, оған ізет көрсету – тәрбиенің негізі. Осындай құрмет арқылы бала өз бойына кішіпейілділік, адамгершілік, жауапкершілік сияқты асыл қасиеттерді сіңіреді. Сондықтан әрбір бала әкесін қадірлеп, оның еңбегін бағалап өсуі тиіс. Әке – отбасының асқар тауы ғана емес, баланың өмірдегі ең сенімді тірегі.