Қағаз бен қалам
Қағаз бен қаламҚағазы бір ақынның
Айтып тұр арыз қаламға:
— Ақ бетімді боямай,
Тыныштық берші маған да,
Тыныштық болсын саған да,
Дегенде қалам қағазға,
Жауап берді ол табанда:
— Мен бетіңді боясам,
Жорыма, достым, жаманға,
Қаларсың мүмкін үлгі боп,
Кейінгі ұрпақ адамға.
Алғыс айтар сол кезде,
Саған да, жазған маған да.
СЕКСЕУІЛ МЕН ТОРАҢҒЫЛ
Сексеуіл тораңғылмен қатар өсті,
Өткізді нелер жазбен, нелер кешті.
Тораңғыл жапырағын жайып тұрып,
Мақтанып сексеуілге былай бөсті:
— Мен, міне көлеңкелі тораңғылмын,
Шілдені жапырағыммен боран қылдым.
Көркім бар көз тартатын сұлулықпен,
Жас келсе махаббатқа орандырдым.
Сен болсаң құр сидиған сөмпекбайсың,
Тентектің кіл шоқпары келтекбайсың
Өмірде көрген сенің қызығың не,
Айтып көр, айтуыңа сөз таппайсың.
— Тораңғыл құр мақтанба даңғойланып,
Байқап көр алды-артыңды әлде ойланып.
Сен кімді от пен шоққа жылытып ең,
Саяңда отырды тек сәнқой халық.
Мен болсам көмір болып темірді отпен,
Пісіріп бермеп пе едім қызыл шоқпен.
Сен тұрсың кекірейіп, аспан қарап,
Жұмысың болмай сірә бар мен жоқпен.
Асқар ТОҚМАҒАМБЕТОВ
