Сөзден сүрінген ақын
Абай қаншалықты ғұлама, дана болса да, әкесі Құнанбайдың алдына келгенде сөзден сүрінеді екен.Бірде әкесімен әңгіме-дүкен құрып отырып, әжесі Зере, анасы Ұлжанның ақылдылығын мақтан еткен Құнанбайдың сөзіне масайраған Абай: «Әке, мен нағашыларыма тартқан екенмін» – деп, айтып қалады. Әкесі: «Әй, Абай, бәйгеден келген тұлпарды «мынау қай айғырдың баласы» деп сұрайды. Бірақ «қай биеден туды» деп сұрағанды естіген жоқпын» – депті.
Өзінің артық кеткенін түсінген Абай әкесінен кешірім сұрапты.
Бір отырыста Абай: «Мен әкемнен де оздым» – депті. Бұл сөз Құнанбайдың құлағына да жетеді. Сонда Құнанбай: «Абайыңа сәлем айт, менен озбақ түгіл, маған жету үшін Абайдай ұл туғызып алсын» – депті.
